Sjaak Kreeft: de man van ‘haakje openen’

Ping. Tijdens ons gesprek komt een mailtje binnen. “Ha,” zegt Sjaak, “we hebben een klant voor onze zwammenkwekerij. Een cateringbedrijf hier uit de buurt wil er vegetarische bitterballen van maken. Dat is mooi!”.

Verbinden met de omgeving

“Zo zie je maar weer, zelf de boer op gaan loont. We hebben inmiddels een punt bereikt dat de mensen óns weten te vinden. Zo kunnen we als school scherper kiezen in projecten die voor onze leerlingen én voor onze omgeving waardevol zijn.” Ik spreek met Sjaak Kreeft, directeur van het Wellantcollege in Ottoland. Zijn missie: de school verbinden met de omgeving. Sjaak: “We hebben als streekschool een belangrijke maatschappelijke functie. Onze leerlingen blijven hier veelal in de regio wonen en werken. Zij zijn de bewoners en werknemers van de toekomst hier in de Alblasserwaard.”

“Ik ben een ideeënman. En ik hou van aanpakken. Doen. Kansen zien en ermee aan de slag. Kleinschalig, anders lukt het niet. Behapbaar, beheersbaar, niet bedreigend misschien ook wel. Ik werk graag samen met mensen die wat meer van de regelkant zijn. Collega’s, partners in de regio. Ik zeg vaker: ‘ik ben meer van het haakje openen, ik heb iemand anders nodig voor het haakje sluiten’. Laat ik een paar voorbeelden geven die mijn verhaal goed illustreren.”

Sedum

“Samen met drie veehouders hier uit de buurt starten we binnenkort een experiment om sedum te gaan produceren voor de verduurzaming van daken. Dat leek mij een mooi duurzaam product, en een alternatieve inkomstenbron voor de boer. Hoe ik erop kwam? Een lokale handelaar in sedum dakbedekking kwam eens langs bij ons op school in het kader van ons keuzevak stedelijke ecologie. Hij vertelde dat hij zijn sedum importeert uit Noorwegen en Polen. Toen gingen bij mij de radertjes draaien: dat moet toch ook lokaal geproduceerd kunnen worden, veel duurzamer toch? En toen ik eens door de polder fietste en een aantal leegstaande bedrijfsgebouwen zag staan is het idee geboren om die te gaan gebruiken voor sedumteelt. Nu snijdt het mes aan drie kanten. Ik breng leerlingen meteen met de praktijk in contact. In het onderwijs kunnen we inhoudelijke en economische kanten kwijt. We ondersteunen het project vanuit de school zodat deelnemende boeren in kunnen stappen zonder dat het ze geld kost. En de sedumhandelaar heeft een lokaal product dat hij kan aanbieden. En o ja: de gemeente was ook enthousiast; een subsidiepotje was voor dit project al snel gevonden.”